Academic Journals Database
Disseminating quality controlled scientific knowledge

Analiza tkankowo swoistej odpowiedzi humoralnej u chorych z cukrzycą idiopatyczną typu 1

ADD TO MY LIST
 
Author(s): Olga Wegner | Krystyna Wyka | Elżbieta Czerniawska | Jerzy Bodalski | Wojciech Młynarski

Journal: Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
ISSN 2081-237X

Volume: 14;
Issue: 1;
Start page: 19;
Date: 2008;
VIEW PDF   PDF DOWNLOAD PDF   Download PDF Original page

Keywords: cukrzyca idiopatyczna | dzieci | autoprzeciwciała | autoimmunologiczne zapalenia tarczycy | celiakia

ABSTRACT
Wprowadzenie: Zgodnie z obecnie obowiązującą klasyfikacją WHO, w cukrzycy typu 1 zostały wyodrębnione dwa podtypy: podtyp 1A – autoimmunologiczny i podtyp 1B – idiopatyczny, o nieznanej patogenezie. Z klinicznych obserwacji wynika, że w cukrzycy o podłożu autoimmunologicznym obok przeciwciał skierowanych przeciwko antygenom wysp trzustkowych, często obecne są również przeciwciała charakterystyczne dla innych chorób autoimmunologicznych. W cukrzycy idiopatycznej obecnie głównym warunkiem rozpoznania jest brak markerów przeciwwyspowych w surowicy. Jedna z hipotez tłumaczących patogenezę tego podtypu sugeruje możliwość upośledzenia tkankowoswoistej odpowiedzi humoralnej u tych chorych przy zachowaniu zdolności cytotoksycznej limfocytów, prowadzącej do zniszczenia wysp trzustkowych. Celem pracy była weryfikacja powyższej hipotezy przez ocenę obecności przeciwciał przeciwtarczycowych, przeciwendomysialnych i przeciw transglutaminazie tkankowej w grupie dzieci z cukrzycą idiopatyczną. Materiał i metody: Grupę badaną stanowiło 37 dzieci z cukrzycą idiopatyczną (grupa 1B) i 108 dzieci z cukrzycą autoimmunologiczną (grupa 1A) wyodrębnionych z grupy 569 dzieci z cukrzycą typu 1. Przeciwciała przeciwwyspowe i przeciwendomysialne oceniono metodą immunofluorescencji pośredniej, przeciw transglutaminazie tkankowej – metodą immunoenzymatyczną, a przeciwinsulinowe, przeciw dekarboksylazie kwasu glutaminowego, fosfatazie tyrozynowej, tyreoglobulinie i peroksydazie tarczycowej – metodą radioimmunologiczną. Wyniki: Przeciwciała przeciwtarczycowe były obecne u 5,9% pacjentów w grupie 1B i u 14,7% osób w grupie 1A (p=0,24), przeciwciała przeciw transgluglutaminazie tkankowej w obu grupach występowały z tą samą częstością (9,4% w 1B vs 8,3% w 1A) a przeciw endomysium – nieco częściej w grupie 1B (9,4% vs 4,8%, p=0,39). Wniosek: Obecność humoralnych markerów chorób autoimmunologicznych u pacjentów z cukrzycą idiopatyczną przemawia przeciw hipotezie zakładającej defekt odpowiedzi humoralnej u tych chorych.
Affiliate Program     

Tango Jona
Tangokurs Rapperswil-Jona