Academic Journals Database
Disseminating quality controlled scientific knowledge

Birinci Derece Faktoriyel Denemelerde Verimlilik İçin Optimum Noktaların Belirlenmesi: Bir Uygulama

ADD TO MY LIST
 
Author(s): Hülya BAYRAK | Berrin ÖZKAYA | Mustafa Agah TEKİNDAL

Journal: Turkiye Klinikleri Journal of Biostatistics
ISSN 1308-7894

Volume: 2;
Issue: 1;
Start page: 18;
Date: 2010;
Original page

Keywords: Deney dizaynı | model | teorik (yanıt yüzeyi metodu) | central compozite dizayn | en dik artış/azalış

ABSTRACT
Amaç: Deney düzenleme yöntemleri bilimsel araştırmalarda ve sağlık alanında bir çok farklı amaçla kullanıldığı bilinmektedir. Bütün deneme düzenlerinde temel amaç üzerinde durulan yanıt değişkenine etkisi olabileceği düşünülen faktörlerin dikkate alınması ve böylelikle denemenin hatasının minimuma indirilmesidir. İnsan temel gıdası olan ekmek, uygun malzeme kullanılarak uygun koşullarda üretildiği takdirde sağlıklı insan üzerine hiçbir olumsuz etkisi olamaz. Ancak uygun olmayan hammadde miktarlarının kullanılması durumunda örneğin kepek miktarı, maya miktarı veya diğer katkıların miktarlarının optimum olmaması halinde üretilen ekmek sağlığı tehdit eder. Bu uygulamada katılan kepek miktarının, maya miktarının ve fermentesyon süresinin ekmeğin fitik asit miktarına etkilerini optimum düzeyde seçmek için yanıt yüzeyi metodunun CDD(Merkezi Bileşik) deneme düzeni ile açıklanmaya çalışılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Birinci derece faktoriyel denemelerde amaç bağımlı değişken için bağımsız değişkenlerdeki optimum düzey yada düzeyleri belirlemektir. Birinci derece yanıt yüzey modellerinin uygulaması ve sonuçlarının yorumlanması için yanıt yüzeyi yönteminin 3k CDD (Merkezi Bileşik) deneme düzeninde tek replikasyonlu bir denemeden toplanmıştır. Bulgular: Ekmek yapımı sırasında fitik asit miktarına etkili olabilecek faktörler arasında etkileşimler ile, bu faktörlerin fitik asit miktarına nederece etkili oldukları yanıt yüzeyi metodu kullanılarak en uygun model araştırılmıştır. Veriler birinci derece yanıt yüzeyi modeli için hesaplandığı zaman R2 (Düzeltilmiş) = %90,0 olduğu görülmüş, regresyon denkleminin %90 oranında değişkenleri açıkladığını gösterdiği anlaşılmıştır. Sonuç: CDD (Merkezi Bileşik) deneme düzeninde kepek miktarının fitik asit üzerinde temel etkiye sahip olduğu, fermentesyon süresinin ve maya miktarının tek başına yada herhangi bir etkileşimle fitik asit miktarı üzerinde etkili olmadığı görülmüştür. Bu durumda nitelikli ekmek üretimi yaparken, kepek miktarını optimum düzeyde kullanmak gelecekte oluşabilecek birtakım hastalıkların önüne geçilebileceği sonucunu göstermektedir.
Affiliate Program      Why do you need a reservation system?