Academic Journals Database
Disseminating quality controlled scientific knowledge

Nowe badania kliniczne na American Heart Association Scientific Sessions 2004. Nowy Orlean, 7-10.11.2004 r.

ADD TO MY LIST
 
Author(s): Piotr Lipiec | Jakub Foryś | Jarosław Drożdż

Journal: Polish Journal of Cardiology
ISSN 1507-5540

Volume: 7;
Issue: 1;
Start page: 95;
Date: 2005;
VIEW PDF   PDF DOWNLOAD PDF   Download PDF Original page

Keywords: Nowe badania kliniczne na American Heart Association Scientific Sessions 2004. Nowy Orlean | 7-10.11.2004 r.

ABSTRACT
Co roku, w listopadzie, około 30 tysięcy zainteresowanych kardiologią lekarzy, naukowców i pracowników służby zdrowia z całego świata spotyka się na dorocznym kongresie amerykańskiego towarzystwa kardiologicznego - American Heart Association Scientific Sessions, gdzie prezentowane są wyniki najnowszych badań i wyznaczane kierunki rozwoju tej dziedziny medycyny. W roku 2004 spotkanie to odbyło się w Nowym Orleanie w dniach od 7 do 10 listopada. Jednym z najbardziej oczekiwanych badań przedstawionych na kongresie było badanie PEACE (Prevention of Events with Angiotensin Conveiting Enzyme Inhibi-tion). Celem tego trialu była ocena korzyści wynikających z dodania ACE inhibitora do standardowego leczenia pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową i prawidłową lub nieznacznie upośledzoną funkcją lewej komory (frakcja wyrzutowa >40%). 8290 chorych zostało zrandomizowa-nych do grupy leczonej trandolaprilem w dziennej dawce 4 mg lub grupy otrzymującej placebo. ?redni okres obserwacji wynosił 4,8 roku. W tym czasie częstość występowania złożonego pierwotnego punktu końcowego (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał serca, re-waskularyzacja wieńcowa) nie różniła się istotnie statystycznie pomiędzy grupami (trandolapril - 21,9% vs placebo - 22,5%, p=0,43). Nie było także różnic istotnych statystycznie w częstości poszczególnych składowych punktu końcowego analizowanych oddzielnie oraz w całkowitej śmiertelności. Wyniki te były szeroko dyskutowane na forum i w kuluarach, szczególnie w świetle odmiennych rezultatów badań HOPE i EUROPA. ?cierały się poglądy wskazujące na obecność istotnych różnic w działaniu poszczególnych preparatów z klasy inhibitorów kon-wertazy z opiniami mówiącymi, że główną przyczyną negatywnego wyniku badania było bardzo niskie ryzyko powikłań w obrębie badanej grupy - 1,2%/rocznie - zbliżone do ryzyka populacji ogólnej i bardzo intensywne leczenie pozostałymi lekami zalecanymi w chorobie wieńcowej. Przytaczane przy tym argumenty i porównania przekraczają ramy tego opracowania. Salim Yusuf z McMaster University w Ontario w Kanadzie przedstawił wyniki badania CREATE (Clinical Trial of Metabolic Modulation in Acute Myocardial Infarction Treatment Evaluation) dotyczącego stosowania drobno-cząsteczkowej heparyny jako dodatku do standardowego leczenia pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowe- go. Ponad 15,5 tysiąca pacjentówzgłaszających się z zawałem z uniesieniem odcinka ST w ciągu 12 godzin od początku dolegliwości, było przydzielanych do grupy otrzymującej podskórnie rewiparynę lub placebo stosowane dwa razy dziennie przez 7 dni. Zdecydowana większość chorych była leczona farmakologicznie, metody interwencyjne stosowano u niewielkiego odsetka pacjentów. U wszystkich pacjentów kontynuowano standardową terapię - 97% chorych otrzymywało kwas acetylosalicylowy, 73% leki trombolityczne, 66% beta-adrenolityki, 55% klopidogrel, 72% ACE inhibitory i 66% leki hipolipe-mizujące. Częstość złożonego pierwotnego punktu końcowego (zgon, zawał mięśnia sercowego, udar) w ciągu 7-dniowej obserwacji była o 13% mniejsza w grupie leczonej rewiparyną (9,6%; w grupie placebo 10,9%, p=0,006). Analizując oddzielnie poszczególne składowe punktu końcowego stwierdzono w grupie leczonej rewiparyną 23-procentowe zmniejszenie ryzyka zawałów (p=0,006) oraz 13-procentowe zmniejszenie śmiertelności (p=0,005), zaś różnica w częstości występowania udarów była nieistotna statystycznie (p=0,193). W piśmiennictwie niewiele jest danych na temat skuteczności tanich metod terapeutycznych, które mogą być szeroko stosowane również w mniej zamożnych krajach. Dlatego tak duże zainteresowanie wzbudziła prezentacja Shamira Mehta na temat wyników badania CREATE-ECLA (Clinical Trial of Metabolic Modulation in Acute Myocardial Infarction Treatment Evaluation-Estudios Cardio-lógicos Latinoamerica) mającego na celu ocenę skuteczności 24-godzinnego dożylnego wlewu glukozy, insuliny i potasu (GIK - 25% glukoza, 50 jednostek/l insuliny i 80 mEq/l potasu) w wysokich dawkach (1,5 ml/kg/ godz.) u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, zgłaszających się w ciągu 12 godzin od początku objawów. W ramach programu 10 107 pacjentów zostało poddanych standardowemu leczeniu, zaś 10 088 otrzymało dodatkowo dożylny wlew z GIK. 30-dniowa śmiertelność w grupie leczonej GIK wynosiła 10%, zaś w grupie kontrolnej - 9,7% (p=0,45%). Nie było również istotnych różnic w częstości występowania wstrząsu kardio-gennego (6,6% vs 6,3%, p=0,38), ponownego zawału (2,3% vs 2,4%, p=0,81) i zatrzymania krążenia (1,4% vs 1,5%, p=0,51). Wyniki te najprawdopodobniej zamykają rozdział prób poprawy wyników leczenia zawału przy użyciu insuliny, glukozy i potasu. Otyłość, będąca istotnym czynnikiem ryzyka chorób układu krążenia, staje się powoli jednym z największych problemów współczesnej medycyny. W bieżącym roku liczba osób na świecie z nadwagą przekroczyła miliard i wykazuje nadal bardzo silną tendencję wzrostową. Leczenie otyłości za pomocą antagonisty receptora endo-kanabinoidowego - rimonabantu - było tematem prezentacji Xaviera Pi-Sunyer'a z Columbia University w Nowym Jorku. Przedstawił on wyniki badania RIO-North America (Rimonabant in Obesity - Noith America) z 2-letnim okresem obserwacji, do którego włączono ponad 3 tysiące pacjentów, w tym ponad 80% kobiet. Chorzy zostali podzieleni na 3 grupy - leczenia rimonabantem w dawce 5 mg, 20 mg lub placebo. Wszystkich zachęcano przy tym do diety ograniczającej podaż o 600 kalorii/dobę. U chorych leczonych badanym lekiem zaobserwowano zależne od dawki zmniejszenie masy ciała - znacznie większą w grupie pacjentów przyjmujących lek w dawce 20 mg. 62,5% chorych otrzymujących tą dawkę straciło ponad 5% wyjściowej masy ciała w porównaniu do 33,2% pacjentów z grupy placebo (p

Tango Rapperswil
Tango Rapperswil

     Affiliate Program