Academic Journals Database
Disseminating quality controlled scientific knowledge

Nowotworowe i nie nowotworowe torbielowate zmiany trzustki

ADD TO MY LIST
 
Author(s): Kazimierz Jaśkiewicz

Journal: Polish Gastroenterology
ISSN 1232-9886

Volume: 14;
Issue: 3;
Start page: 226;
Date: 2007;
VIEW PDF   PDF DOWNLOAD PDF   Download PDF Original page

Keywords: torbielowate zmiany trzustki | diagnostyka | różnicowanie | trzustka

ABSTRACT
Torbielowate zmiany trzustki są częstym znaleziskiem i są spotykane u ponad 20% chorych w podeszłym wieku. Mimo faktu, że nienowotworowe torbiele trzustki występują stosunkowo rzadko, różnicowanie ich ze zmianami torbielowatymi o etiologii nowotworowej ma istotne znaczenie kliniczne. Większość zmian torbielowatych trzustki jest bezobjawowa. Występujące niekiedy objawy kliniczne mogą sugerować zapalenie trzustki: nawracające bóle, nudności, wymioty, niekiedy z żółtaczką zastoinową i utratą ciężaru ciała. Diagnostyka torbielowatych zmian trzustki polega na zebraniu dokładnego wywiadu, przeanalizowaniu objawów klinicznych, badaniach radiologicznych (endoskopowa ultrasonografia z badaniem płynu torbieli, sonoelastografia) i badaniu markerów nowotworowych w surowicy krwi. Badanie cytopatologiczne nabłonka (pancreatic epithelial neoplasia - PanIN) ma szczególną wartość w rozpoznawaniu IPMN (ang. intraductal papillary mucinous neoplasm) i wykrywaniu zmian prekursorowych i przedrakowych w nabłonku. Dokładny wywiad i badania radiologiczne (tomografia komputerowa, endoskopowa wsteczna cholangiopankreatografia) są nadal najbardziej użytecznymi metodami w różnicowaniu nowotworowych torbieli. Ocena poziomu amylazy, CEA i CA72-4 w płynie torbieli nienowotworowych i pseudotorbieli jest użyteczna w diagnostyce zmian śluzotwórczych. Molekularne badania ilościowe i jakościowe DNA, mutacja ki-ras i inne markery oraz techniki genetyczne (proteomics, aktywność telomerazy) mogą mieć znaczenie w przyszłości. Nadal najważniejszą kwestią związaną z dobrem chorego jest odpowiedź na dwa zasadnicze pytania: czy prowadzić szczegółowe badania diagnostyczne zmian torbielowatych oraz czy poddawać chorego zabiegowi operacyjnemu. Badanie CEA i CA19-9 w surowicy krwi wydaje się nie mieć diagnostycznej wartości. Bezobjawowe pseudotorbiele i torbielako-gruczolaki surowicze nie mają znaczącego potencjału złośliwości, więc nie muszą być resekowane. Chorzy bezobjawowi z płynem torbieli nie zawierającym śluzu i CEA oraz chorzy ze zmianami torbielowatymi 〈3 cm średnicy i bez litego utkania, mogą być obserwowani. Małe torbielki nieśluzotwórcze zwykle nie są złośliwe.

Tango Jona
Tangokurs Rapperswil-Jona

     Affiliate Program