Academic Journals Database
Disseminating quality controlled scientific knowledge

Osmanlı Şiirinde Öteki Ve Başkası Olarak Kâfir İmgesi
The Image Of Heretic As Other And Another In Ottoman Poetry

ADD TO MY LIST
 
Author(s): Recep DEMİR

Journal: Turkish Studies
ISSN 1308-2140

Volume: 8;
Issue: 8;
Start page: 431;
Date: 2013;
VIEW PDF   PDF DOWNLOAD PDF   Download PDF Original page

Keywords: Ottoman poetry | Heretic image | The Other Osmanlı şiiri | kâfir imgesi | öteki

ABSTRACT
Imagology deals with the examination of the images in national literatures related to other societies in general. On reflecting the impressions about different communities in the Ottoman poetry sometimes custom name of that society and sometimes expressions like ‘heretic’ were used. In fact, this image like many elements of Divan poetry was inherited from Persian poetry. But it is possible to get clues from these texts about Ottoman poets and readersthinking on the plot of ‘us’ and the ‘other’. Heretic is used as an adjective describing a very dear and types of rivals, often it evokes negative connotations. This usage is not based on real experiences and it is in the form of generic and subjective judgments. It is normal to define the opposite with such shallow generalizations in societies having conflict with each other. In fact, the Muslim communities in European literature have been used an othering discourse. In addition, the image of heretic does not always infer a negative meaning in Ottoman poetry. Buildings made of non-Muslims in the Ottoman Empire commonly believed to be solid, fabric and mirrors from Europe often expressed with appreciations. These images are more realistic because they occur on certain experiences. Also the image of physician in Divan poetry does not refer to the other although it is non Muslim. The image of heretic is also used in relation to unclear papers and on some of the traditions of non-Muslims, these are also based on experiences and observations. İmgebilimin araştırma alanı genel olarak bir ulusal edebiyatta başka toplumlara ait imgelerin incelenmesidir. Osmanlı şiirinde farklı toplumlara ait izlenimler bazen o toplumun özel adı kullanılarak, bazen de “kâfir” gibi genel ifadeler kullanılarak dile getirilmiştir. Aslında bu imge, divan şiirindeki birçok unsur gibi Fars şiirinden devralınmıştır. Fakat bu metinlerden Osmanlı şair ve okurunun düşünce dünyasındaki biz ve öteki kurgusu hakkında ipuçları elde etmek de mümkündür. Daha çok sevgili ve rakip tiplerini niteleyen bir sıfat olarak kullanılan kâfir sözcüğü, genellikle olumsuz anlamlar çağrıştırmaktadır. Bu kullanım daha çok gerçek tanıklıklara dayanmayan, genelleyici ve öznel yargılar biçimindedir. Çatışma hali yaşayan toplumların karşı tarafı bu tür yüzeysel genellemelerle tanımlaması normaldir. Nitekim Avrupa edebiyatlarında da Müslüman toplumlara yönelik ötekileştirici söylemin kullanıldığı bilinmektedir. Bunun yanında kâfir imgesi, divan şiirinde her zaman olumsuzluk çağrıştırmaz. Osmanlıda gayrimüslimlerin yaptıkları binaların sağlam olduğuna dair yaygın kanaat, Avrupa’dan gelen kumaş ve aynalar konusunda takdirkâr yaklaşım da sıklıkla dile getirilmiştir. Tanıklık ve deneyim sonucu oluştuğu belli olan bu imgeler daha gerçekçidir. Ayrıca divan şiirindeki tabip imgesi de gayrimüslim olmasına rağmen öteki konumunda değildir. Bir de kâfir imgesi gayrimüslimlerin anlaşılmayan yazıları ve bazı adetleri ile ilgili olarak yer almaktadır ki, bunlar da tanıklıklar sonucu oluşmuş tespitler şeklindedir.

Tango Jona
Tangokurs Rapperswil-Jona

     Save time & money - Smart Internet Solutions