Academic Journals Database
Disseminating quality controlled scientific knowledge

Progresja pierwotnej żółciowej marskości wątroby oceniana histopatologicznie a stężenie Met-enkefaliny w osoczu krwi i jej zawartość w miąższu wątroby

ADD TO MY LIST
 
Author(s): Danuta Owczarek | Józef Bogdał | Magdalena Garlicka | Paweł Szulewski | Wojciech Szczepański

Journal: Polish Gastroenterology
ISSN 1232-9886

Volume: 11;
Issue: 4;
Start page: 333;
Date: 2004;
VIEW PDF   PDF DOWNLOAD PDF   Download PDF Original page

Keywords: Met-enkefalina | pierwotna żółciowa marskość wątroby | niewydolność wątroby | ocena histopatologiczna

ABSTRACT
Wprowadzenie: Met-enkefalina występuje w około 30 strukturach ośrodkowego układu nerwowego, a także w wielu strukturach obwodowych, między innymi w rdzeniu nadnerczy, trzustce, wątrobie, sercu, przewodzie pokarmowym, płucach, we krwi. ?ródłem osoczowych enkefalin są nadnercza, współczulny układ nerwowy, mózg, trzustka oraz komórki endokrynne żołądka i jelit. Ważnym czynnikiem mającym wpływ na poziom peptydów opioidowych we krwi jest wątrobowy wychwyt, wątroba bierze udział w eliminacji Met- i Leu- enkefaliny. W schorzeniach wątroby dochodzi do zmiany stężenia peptydów opioidowych w osoczu krwi, jak również w miąższu wątroby. Histopatologiczne zmiany w pierwotnej żółciowej marskości wątroby odpowiadają przewlekłemu, nieropnemu destrukcyjnemu zapaleniu dróg żółciowych. Klasyfikacja histopatologiczna PŻMW została opracowana w 1967 roku przez Scheuera, a następnie zmodyfikowana przez Ludwiga. Z punktu widzenia histopatologicznego nazwa tej jednostki chorobowej ma odniesienie tylko do końcowej jej fazy. Cel pracy: Odpowiedź na następujące pytanie: Czy istnieje związek między poziomem Met-enkefaliny w wątrobie i osoczu krwi, a stopniem zaawansowania zmian histopatologicznych w wątrobie? Materiał i metody: Badaniem objęto 40 chorych kobiet z PBC. Rozpoznanie PBC zostało postawione na podstawie badań biochemicznych, serologicznych i ocenie histopatologicznej bioptatów wątroby. Z badania wykluczono chore, u których stwierdzono inne przyczyny uszkodzenia wątroby. U każdej chorej pobrano krew w celu oznaczenia stężenia Met-enkefaliny w osoczu krwi. Wykonano również biopsję gruboigłową wątroby i dokonano oceny histopatologicznej oraz oznaczono zawartość Met-enkefaliny w bioptacie wątroby. Wyniki: Chorych podzielono na dwie grupy: do grupy I zakwalifikowano 22 chore ze stopniem I i II klasyfikacji Ludwiga, do drugiej zaś 18 chorych kobiet ze stopniem III i IV. Wykazano statystycznie istotną różnicę poziomów Met-enkefaliny zarówno w osoczu krwi (p=0,0258), jak i w miąższu wątroby (p=0,0308), pomiędzy grupą I a II chorych, u których stwierdzono zwłóknienie i marskość (stopień III i IV wg klasyfikacji Ludwiga). Wnioski 1. Wraz ze wzrostem stopnia włóknienia i rozwoju marskości wątroby poziom Met-enkefaliny rośnie w osoczu krwi a maleje w miąższu wątroby. 2. Dotychczasowe badania mogą wskazywać na przydatność pomiaru stężenia Met-enkefaliny w osoczu krwi jako parametru pozwalającego oceniać progresję pierwotnej żółciowej marskości wątroby.
Save time & money - Smart Internet Solutions     

Tango Jona
Tangokurs Rapperswil-Jona