Academic Journals Database
Disseminating quality controlled scientific knowledge

Proinsulinowy peptyd C – bioaktywny peptyd z wielkim potencjałem

ADD TO MY LIST
 
Author(s): Łukasz Walenciak | Wojciech Fendler | Wojciech Młynarski

Journal: Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
ISSN 2081-237X

Volume: 13;
Issue: 2;
Start page: 95;
Date: 2007;
VIEW PDF   PDF DOWNLOAD PDF   Download PDF Original page

Keywords: cukrzyca | dzieci | neuropatia cukrzycowa | nefropatia cukrzycowa

ABSTRACT
Peptyd łączący proinsuliny (peptyd C) początkowo uważany był za cząsteczkę pozbawioną istotnych działań biologicznych, poza kształtowaniem przestrzennym insuliny. Przyczyną takiego stanu rzeczy był brak widocznych efektów jego podaży zdrowym ochotnikom lub zwierzętom. Obecnie, w świetle licznych badań dotyczących struktury, wiązania do błon cytoplazmatycznych i funkcji peptydu C, wydaje się, że posiada on kluczową rolę w patogenezie powikłań cukrzycy typu 1 (DM1). Pacjenci, u których zachowana jest wysoka resztkowa insulinosekrecja (a tym samym sekrecja peptydu C) wykazują późniejsze wystąpienie i łagodniejszy przebieg takich powikłań, jak neuropatia, nefropatia czy mikroangiopatia. W pracy omówiono między innymi molekularne i komórkowe aspekty działania peptydu C, takie jak: aktywacja kinazy białkowej C, Na+, K+-ATP-azy, syntazy tlenku azotu, kinaz MAP i ERK1/2, wpływ na przewodnictwo impulsów nerwowych oraz interakcje z egzogenną i endogenną insuliną. Przedstawione zostały również kliniczne implikacje niedoboru tego, dotychczas niedocenianego, peptydu oraz konsekwencje terapeutyczne jego suplementacji zarówno w pierwotnej, jak i wtórnej prewencji powikłań DM1.
Save time & money - Smart Internet Solutions     

Tango Rapperswil
Tango Rapperswil