Academic Journals Database
Disseminating quality controlled scientific knowledge

Receptor naskórkowego czynnika wzrostu (EGF-R) w błonie śluzowej zastępczych przełyków wytworzonych z uszypułowanych odcinków jelita grubego.

ADD TO MY LIST
 
Author(s): Katarzyna Augof | Krzysztof Grabowski | Jerzy Rabczyński | Dorota Diakowska

Journal: Polish Gastroenterology
ISSN 1232-9886

Volume: 7;
Issue: 3;
Start page: 165;
Date: 2000;
VIEW PDF   PDF DOWNLOAD PDF   Download PDF Original page

Keywords: receptor naskórkowego czynnika wzrostu (EGF-R) | błona śluzowa jelita grubego | zastępczy przełyk

ABSTRACT
Używając przeciwciał monoklonalnych NCF-EGFR, oznaczano metodą immunohistochemiczną ekspresję receptorów naskórkowego czynnika wzrostu (EGF-R) w 15 endoskopowych wycinkach błony śluzowej przełyków zastępczych wytworzonych z uszypułowanych odcinków jelita grubego oraz w 8 wycinkach normalnej błony śluzowej jelita grubego uzyskanych śródoperacyjnie, w czasie wykonywania zabiegów wytwórczych przełyków. Ekspresję EGF-R we wszystkich badanych przypadkach obserwowano wyłącznie w nabłonku. Tkanki pochodzące od pacjentów z przełykiem zastępczym wykazywały mniejszą ilość antygenu w stosunku do tych z grupy kontrolnej, jednak różnice dotyczyły jedynie nabłonka powierzchniowego i nie były istotne statystycznie (p>0,05). Ilość EGF-R w kryptach była generalnie niska i stopniowo zmniejszała się lub zanikała w miarę schodzenia do dna krypt. Biorąc pod uwagę czas, jaki upłynął od operacji wytwórczej przełyku, najmniejszą ekspresję EGF-R, zarówno w nabłonku powierzchniowym, jak i w kryptach, stwierdzono w przełykach zastępczych pacjentów, u których czas od operacji przekraczał 15 lat. W porównaniu z grupą kontrolną i z grupą, w której przeszczep funkcjonował od 5 do 15 lat, zmniejszenie ilości EGF-R w nabłonku powierzchniowym tej grupy było statystycznie istotne (p〈0,05). W przypadku dna krypt największą ekspresję EGF-R obserwowano w grupie pacjentów, u których czas od operacji wytwórczej przełyku nie przekraczał 5 lat, jednak różnice w stosunku do pozostałych grup nie były istotne. Natężenie ekspresji EGF-R najbardziej zbliżone do tego, które obserwowanego w grupie kontrolnej, było charakterystyczne dla błony śluzowej przełyków zastępczych funkcjonujących od 5 do 15 lat. Generalnie niska ekspresja EGF-R w błonie śluzowej jelita grubego tak w grupie kontrolnej, jak i w przełykach zastępczych wydaje się świadczyć o mało istotnej roli naskórkowego czynnika wzrostu w procesach restytucji błony śluzowej jelita grubego. Również w przypadku przełyków zastępczych właściwości adaptacyjne, prowadzące do zmniejszenia stopnia natężenia zmian zapalnych śluzówki, nie wydają się zależne od ilości receptora EGF.
Affiliate Program     

Tango Jona
Tangokurs Rapperswil-Jona