Academic Journals Database
Disseminating quality controlled scientific knowledge

Wewnątrzprzewodowe brodawkowate nowotwory śluzowe trzustki. Charakterystyka kliniczna, histochemiczna i immunohistochemiczna

ADD TO MY LIST
 
Author(s): Ewa Zielińska-Pająk | Łukasz Liszka | Jacek Pająk | Dariusz Gołka | Bogusława Fryc | Paweł Lampę | Sławomir Mrowiec

Journal: Polish Gastroenterology
ISSN 1232-9886

Volume: 14;
Issue: 6;
Start page: 419;
Date: 2007;
VIEW PDF   PDF DOWNLOAD PDF   Download PDF Original page

Keywords: wewnątrzprzewodowe brodawkowate nowotwory śluzowe trzustki | nowotwory trzustki | rozpoznanie | leczenie | rokowanie

ABSTRACT
Wprowadzenie: Wewnątrzprzewodowe brodawkowate nowotwory śluzowe trzustki (intraductal papillary mucinous neoplasms - IPMN) należą - obok surowiczych oraz śluzowych nowotworów torbielowatych, do najczęstszych torbielowatych guzów trzustki. Chociaż są nowotworami rozpoznawanymi względnie rzadko, ich znaczenie kliniczne jest duże. Cel pracy: Ocena kliniczno-patologiczna chorych poddanych leczeniu chirurgicznemu z powodu IPMN. Materiał i metody: Oceną retrospektywną objęto ośmiu chorych (3 kobiety i 5 mężczyzn, przedział wieku 22-74 lata) poddanych leczeniu chirurgicznemu z powodu IPMN w okresie od stycznia 1995 do grudnia 2006 roku. Standardowe barwienie hematoksyliną i eozyną uzupełniono o histochemiczna ocenę śluzów obojętnych i kwaśnych (barwienia AB/PAS i HID/AB) oraz immunohistochemiczna ocenę ekspresji białka p53, bcl-2, chromograniny, somatostatyny, glukagonu, insuliny, serotoniny, polipeptydu trzustkowego, receptorów estrogenowych i progesteronowych, indeksu proliferacyjnego Ki67 oraz ocenę gęstości mikronaczyń w podścielisku. Barwieniami dodatkowymi objęto także 2 przypadki mucinous cystadenoma, 2 przypadki mucinous cystic carcinoma, 8 przypadków gruczolakoraka przewodowego, 20 przypadków przewlekłego zapalenia trzustki oraz 9 przypadków prawidłowego utkania trzustki. Wyniki: Do najczęstszych objawów klinicznych należały: ból brzucha, nudności, wymioty. Większość chorych została poddana pankreatikoduo-denektomii. W okresie pooperacyjnym nie obserwowano powikłań chirurgicznych. Stwierdzono 2 przypadki gruczolaka oraz 6 przypadków inwazyjnego IPMN. W komórkach IPMN stwierdzono najsilniejszą ekspresję sjalomucyn oraz obojętnych glikoprotein. Ekspresję p53 stwierdzono we wszystkich złośliwych IPMN. Nie stwierdzono ekspresji bcl-2 w żadnym przypadku IPMN. Aktywność proliferacyjna oceniona z wykorzystaniem przeciwciała Ki67 była niższa w łagodnych IPMN w porównaniu do złośliwych IPMN. Nie stwierdzono receptorów estrogenowych w IPMN. Receptory progesteronowe znaleziono w pojedynczych komórkach IPMN. W części przypadków IPMN stwierdzono ekspresję chromograniny, glukagonu, somatostatyny, serotoniny, insuliny, polipeptydu trzustkowego. Złośliwe IPMN charakteryzowały się większą ilością mikronaczyń w podścielisku w porównaniu do łagodnych IPMN. Wnioski: Według wiedzy autorów, w niniejszym opracowaniu przedstawiono opis najliczniejszej grupy chorych z IPMN pochodzący z polskiego ośrodka. Charakterystyka kliniczna chorych oraz wyniki leczenia operacyjnego odpowiadają danym z piśmiennictwa. Interpretacja wyników badań histo-chemicznych i immunohistochemicznych jest złożona. ?cisłe i definitywne opisanie patogenezy i morfologii IPMN w kontekście podobieństw i różnic z gruczolakorakiem przewodowym oraz śluzowymi nowotworami torbielowatymi trzustki wymaga zastosowania narzędzi biologii molekularnej.
Why do you need a reservation system?      Affiliate Program