Academic Journals Database
Disseminating quality controlled scientific knowledge

Zespół dziecka maltretowanego w szpitalnym oddziale ratunkowym

ADD TO MY LIST
 
Author(s): Grażyna Skotnicka-Klonowicz | Katarzyna Kaczmarek | Przemysław Przewratil

Journal: Przegląd Pediatryczny
ISSN 0137-723X

Volume: 38;
Issue: 2;
Start page: 111;
Date: 2008;
VIEW PDF   PDF DOWNLOAD PDF   Download PDF Original page

Keywords: zespół dziecka maltretowanego | szpitalny oddział ratunkowy

ABSTRACT
Wprowadzenie: Doniesienia mediów o przyjęciu do szpitala kolejnego dziecka ciężko poszkodowanego na skutek stosowania przemocy, nakazują szczególną czujność lekarzom, pielęgniarkom i ratownikom, pracującym w szpitalnych oddziałach ratunkowych (SOR) oraz jeżdżących w zespołach pogotowia ratunkowego (PR). Rozpoznanie i organizacja pomocy zarówno medycznej, jak i prawnej spoczywa między innymi na zespole Szpitalnego Oddziału Ratunkowego (SOR). Celem pracy była analiza zjawiska maltretowania wśród dzieci leczonych w ciągu ostatnich 5 lat z powodu nieprzypadkowych urazów w Klinice Chirurgii i Onkologii Dziecięcej USK nr 4 UM i w Klinice Chirurgii i Urologii Dziecięcej ICZMP w Łodzi. Materiał i metody: Badaniem objęto dzieci w wieku od 0 do 18 r.ż. leczone w wymienionych klinikach w latach 2000-2005 z powodu urazów będących wynikiem przemocy w rodzinie. Analizowano dokumentację medyczną (historie choroby) z uwzględnieniem wieku i płci maltretowanych dzieci, sprawców czynu, występowania patologii w rodzinie, czasu jaki upłynął od urazu do zgłoszenia się do szpitala, rodzaju obrażeń, wykonanych badań obrazowych, przebiegu leczenia oraz dalszego postępowania z dzieckiem po wypisie ze szpitala. Na przeprowadzenie tych badań uzyskano zgodę Komisji Bioetyki oraz Dyrekcji USK nr 4 i ICZMP w Łodzi. Wyniki: Spośród hospitalizowanych dzieci w obu placówkach chirurgii dziecięcej w latach 2000-2005 uzyskano dokumentację medyczną 42 pacjentów (M —25; K —17) leczonych z powodu urazów będących wynikiem maltretowania. Wiek badanych wahał się od 2 miesięcy do 17 lat, średnia wieku — 8,2 roku, mediana — 9 lat. Prawie wszystkie dzieci pochodziły z Łodzi (97,6%). Większość z nich do szpitala trafiła w dniu urazu (66,6%), średni czas hospitalizacji wynosił 5,5 dnia, mediana 7 dni. W większości przypadków urazy dotyczyły głowy, a najczęściej obserwowanym objawem maltretowania były krwiaki podskórne zlokalizowane w różnych okolicach ciała. U 5 spośród 42 opisywanych dzieci (12%) w wyniku maltretowania doszło do złamania kości, w tym u 2 - do złamania kości czaszki. Po zakończonym leczeniu szpitalnym 74% badanych wróciło do domu Podejrzenie nieprzypadkowego urazu w połowie przypadków wysunął lekarz, natomiast matka ujawniła sprawcę w 12 przypadkach. 4 rodziców małych dzieci (niemowląt) usiłowało sfałszować wywiad. Najczęściej sprawcami maltretowania byli ojcowie lub konkubenci matek (32 spośród 42 poszkodowanych). Sześcioro z nich pozostawało pod wpływem alkoholu. Wśród poddanych analizie dzieci 1/4 pochodziła z niepełnych rodzin. Wnioski: Każde dziecko hospitalizowane z rozpoznaniem ZDM oraz jego rodzina obowiązkowo powinno być objęte opieką i/lub nadzorem organizacji niosących pomoc dzieciom. Wprowadzenie rejestru urazów u dzieci może ułatwić rozpoznawanie zespołu dziecka maltretowanego (ZDM). Ujednolicona karta zgłoszenia ZDM pomogłaby określić rzeczywistą skalę tych urazów.
Affiliate Program     

Tango Jona
Tangokurs Rapperswil-Jona