Academic Journals Database
Disseminating quality controlled scientific knowledge

Znaczenie dolichosigma w patogenezie przewlekłych zaparć u dzieci

ADD TO MY LIST
 
Author(s): Jarosław Kwiecień | Alicja Żabka | Tomasz Legaszewski | Jolanta Porębska | Agnieszka Krzywicka | Wojciech Pieniążek | Jacek Kasner | Elżbieta Łukasik | Krystyna Karczewska | Stanisław Skrzelewski

Journal: Pediatria Współczesna
ISSN 1507-5532

Volume: 6;
Issue: 3;
Start page: 305;
Date: 2004;
VIEW PDF   PDF DOWNLOAD PDF   Download PDF Original page

Keywords: zaparcia | dolichosigma | jelitowy czas pasażu znaczników | dzieci

ABSTRACT
Wprowadzenie: Wydłużenie esicy (dolichosigma) jest wariantem anatomicznym budowy jelita grubego, występującym dość często u dzieci z przewlekłymi zaparciami. Mimo to istnieje stosunkowo niewiele doniesień jednoznacznie wiążących dolichosigma z określonym obrazem klinicznym zaparć wieku dziecięcego. Cel pracy: Ocena wpływu wydłużenia esicy na obraz kliniczny przewlekłych zaparć u dzieci. Materiał i metodyka: Zbadano 29 kolejnych dzieci, kierowanych do Kliniki z powodu zaparć nie poddających się leczeniu ambulatoryjnemu. U wszystkich przeprowadzono staranną analizę historii choroby oraz wykonano wlew kontrastowy jelita grubego i badanie czasu pasażu jelitowego metodą radioznaczników. W badanej grupie było 16 dziewcząt i 13 chłopców. Średni wiek dzieci wynosił 93,6±66,8 miesięcy (18-217 miesięcy). Wyniki: Radiologiczne cechy dolichosigma stwierdzono u 17 z badanych dzieci (58,6%). W grupie dzieci z dolichosigma częściej stwierdzano nadmierne gromadzenie znaczników w polu odbytniczo-esiczym. Różnica była na granicy znamienności (7/17=41,2% vs 1/12=8,3%; chi-kwadrat p=0,051). Dzieci z dolichosigma cechowały się znamiennie niższym wiekiem ujawnienia się zaparć (36,06±50,47 miesięcy vs 84,9±62,65 miesięcy, t-Student p=0,029). Nie było natomiast zauważalnych różnic pomiędzy oboma grupami w porównaniu czasu pasażu jelitowego (62,12±29,53 h vs 62,45±26,59 h, t-Student p=0,97) i średniej częstotliwości oddawania stolców (4,11±1,79 dni vs 4,64±3,04 dni, test U Mann-Whitney p=0,87). Nie obserwowano też żadnych różnic pomiędzy grupami w efektach zastosowanego leczenia. Badanie czasu pasażu jelitowego znamiennie korelowało z nasileniem zaparć wyrażonym jako średnia częstotliwość defekacji (korelacja Spearmana, p=0,045) Wnioski: Obecność dolichosigma należy podejrzewać u dzieci, u których przewlekłe zaparcia pojawiły się w wieku wczesnodziecięcym, ale nie ma to istotnego wpływu na czas pasażu jelitowego, częstotliwość oddawania stolców i wyniki leczenia.
Affiliate Program     

Tango Rapperswil
Tango Rapperswil